اما آنچه گفته : از آن جمله محمد بن أبي بكر ، واز آن جمله مالك اشتر . پس كذب صريح وافتراى فضيح است ; زيرا كه هرگاه محمد بن أبي بكر ومالك اشتر از صحابه نبودند ، در حضور آن حضرت موجود نباشند ، وخطاب به كساني كه هنوز از كتم عدم به عرصه وجود نيامده باشند معقول نيست . ونيز خزائن فارس وروم در وقت عمر وعثمان بر صحابه مفتوح شده نه بر محمد بن أبي بكر ومالك اشتر ! اما آنچه گفته : موافق روايات شيعه حضرت آدم أبو البشر ( عليه السلام ) در حسد وبغض أئمة أطهار ( عليهم السلام ) - با وجود تنبيه وتوبيخ حق تعالى - طول العمر گرفتار ماند . پس مردود است به چند وجه : أول : آنكه بعض رواياتى كه فاضل ناصب در باب الهيات آورده ، در آن فقط ذكر حسد كردن حضرت آدم مذكور است ، وقيد ( طول العمر ) از أكاذيب ناصب است . دوم : آنكه در أحاديث اماميه فقط لفظ : ( حسد ) وارد شده وآن به معناى غبطه است ، ولفظ ( بغض ) أئمة نسبت به حضرت آدم ( عليه السلام ) در أحاديث اماميه مذكور نيست ، اين ناصبي از طرف خود زيادة نمود وافتراى قبيح بر حضرت آدم ( عليه السلام ) بر بسته .